شعر پارسی

یک نقاشی متعلق به سال ۱۶۴۰ میلادی، اثر افضل حسینی که زنی تکیه زده در بسترش را به تصویر می کشد در حالی که سگ دست آموزش از جام شرابش مینوشد. در تصویر حالت آرمیده زن، لباس و گیسوان آزادش و رفتار آزادانه سگ ساده انگاری و آرامش را القا میکنند. این اثر به احتمال زیاد زنی تن فروش را نشان میدهد که کوسن ها و لباس هایش نشان از گران قیمت بودن او دارند.

اشعار حاشیه این اثر شعری از اقبال نامه نظامی گنجویست. نظامی در این شعر داستان رسیدن اسکندر به حد شمال و ملاقات قوم یاجوج و ماجوج را به نظم در آورده است که در آن اسکندر سدی برای حفظ امنیت قوم ماجوج در برابر تجاوزات قوم یاجوج میسازد. این تصویر به احتمال زیاد حاصل تصورات شخصی نگارگر از قوم ماجوج است.

این نقاشی از سبک رضا عباسی نقاش نامدار و سرشناس عصر صفوی بهره بسیار برده است. خالق این اثر افضل حسین یا میرافضل تونی از شاگردان رضا عباسی و خود نقاشی متبحر بود. میرافضل آثار زیادی از خود برجای گذاشت که از جمله آنها میتوان به نگاره های نسخه خطی گلستان سعدی اثر میرعماد حسنی و شاهنامه مصور شاه عباس دوم اشاره کرد.

این نقاشی امروزه در موزه بریتانیا شهر لندن نگهداری میشود.